Ondansetron is een selectieve serotoninereceptorantagonist die gebruikt wordt om misselijkheid en braken geassocieerd met chemotherapie en chirurgie te voorkomen. Het behoort tot de klasse van 5-ht3-receptorblokkers die de werking van serotonine in het maagdarmkanaal en de chemoreceptor triggerzone remmen. Door binding aan 5-ht3 receptoren op het darmslijmvlies vermindert het de signalering die braken initieert. Het geneesmiddel blokkeert ook 5-ht3 receptoren op vagale verschillende vezels verminderen de routes betrokken bij misselijkheid waarneming. De actieve metaboliet van Ondansetron behoudt een vergelijkbare receptoraffiniteit en draagt bij tot het verlengde anti-emetische effect ervan. Het wordt snel geabsorbeerd na orale toediening en ondergaat een levermetabolisme met een halfwaardetijd van ongeveer vijf tot zes uur. De medicatie passeert de bloed-hersenbarrière slecht die het centrale zenuwstelsel sedatie in vergelijking met andere anti-emetica beperkt. Deze gerichte perifere actie maakt het effectief voor het beheersen van door chemotherapie geïnduceerde misselijkheid zonder significante sufheid

Ondansetron is een geneesmiddel dat behoort tot een klasse geneesmiddelen die serotoninereceptorantagonisten wordt genoemd. Het wordt voornamelijk gebruikt om misselijkheid en braken veroorzaakt door chemotherapie, chirurgie of radiotherapie te voorkomen. Het geneesmiddel werkt door het blokkeren van serotoninereceptoren in de darm en het centrale zenuwstelsel. Deze receptoren maken deel uit van de signaalroutes van het lichaam die het gevoel van misselijkheid veroorzaken. Door het innemen van de receptoren, Ondansetron stopt de cascade van signalen die normaal zou leiden tot braken. Deze actie helpt patiënten behandelingen verdragen die vaak gastro-intestinale bijwerkingen veroorzaken. Het effect is specifiek voor het 5-ht3-receptorsubtype, dat het meest betrokken is bij de misselijkheidrespons. Als gevolg hiervan vermindert de medicatie de kans op acute en vertraagde misselijkheid zonder direct invloed op andere lichaamsfuncties.

Veel patiënten melden lichte hoofdpijn, vermoeidheid of misselijkheid na behandeling. Huidirritatie kan optreden op de plaats van toediening. Sommige individuen ervaren tijdelijke veranderingen in smaakperceptie. Tijdens dosisaanpassingen wordt soms lichte duizeligheid waargenomen. Bij gebruik kan er een lichte zwelling rond de injectieplaats optreden. De meeste bijwerkingen zijn van korte duur en verdwijnen zonder interventie.

De meest voorkomende bijwerkingen zijn vaak lichte hoofdpijn, misselijkheid en vermoeidheid. Deze reacties zijn meestal van korte duur en verdwijnen vanzelf. Sommige personen kunnen tijdelijk duizeligheid of milde huidirritatie ervaren. Minder vaak kan licht spijsverteringsongemak optreden. Het optreden van deze effecten is in het algemeen gerelateerd aan dosering en individuele gevoeligheid. De meeste mensen ondervinden geen ernstige of blijvende symptomen. Monitoring hoe het lichaam reageert helpt bepalen of veranderingen nodig zijn.