Η ονδανσετρόνη είναι ένας εκλεκτικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της σεροτονίνης που χρησιμοποιείται για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που σχετίζονται με χημειοθεραπεία και χειρουργική επέμβαση. Ανήκει στην κατηγορία των 5-ht3 αποκλειστών υποδοχέων που αναστέλλουν τη δράση της σεροτονίνης στο γαστρεντερικό σωλήνα και στη ζώνη ενεργοποίησης του χημειοϋποδοχέα. Με τη δέσμευση σε 5-ht3 υποδοχείς στον εντερικό βλεννογόνο μειώνει το σήμα που ξεκινά την έμετο. Το φάρμακο επίσης αποκλείει τους υποδοχείς 5- ht3 σε φυτικές ίνες μειώνοντας τις οδούς που εμπλέκονται στην αντίληψη της ναυτίας. Ο δραστικός μεταβολίτης της Ondansetron διατηρεί παρόμοια συγγένεια των υποδοχέων και συμβάλλει στην παρατεταμένη αντιεμετική της δράση. Απορροφάται ταχέως μετά την από του στόματος χορήγηση και υφίσταται ηπατικό μεταβολισμό με χρόνο ημιζωής περίπου πέντε έως έξι ώρες. Το φάρμακο διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό ανεπαρκώς που περιορίζει την καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος σε σύγκριση με άλλα αντιεμετικά. Αυτή η στοχευμένη περιφερειακή δράση την καθιστά αποτελεσματική για τον έλεγχο της ναυτίας που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία χωρίς σημαντική υπνηλία

Η ονδανσετρόνη είναι ένα φάρμακο που ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται ανταγωνιστές των υποδοχέων της σεροτονίνης. Χρησιμοποιείται κυρίως για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλείται από χημειοθεραπεία, χειρουργική επέμβαση, ή ακτινοθεραπεία. Το φάρμακο δρα εμποδίζοντας τους υποδοχείς σεροτονίνης στο έντερο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Αυτοί οι υποδοχείς είναι μέρος των οδών σηματοδότησης του σώματος που προκαλούν την αίσθηση της ναυτίας. Καταλαμβάνοντας τους υποδοχείς, η Ονδανσετρόνη σταματά την καταπακτή των σημάτων που κανονικά θα οδηγούσε σε εμετό. Αυτή η δράση βοηθά τους ασθενείς να ανέχονται θεραπείες που συχνά προκαλούν γαστρεντερικές παρενέργειες. Η επίδρασή του είναι ειδική στον υποτύπο του υποδοχέα 5- ht3, ο οποίος εμπλέκεται περισσότερο στην ανταπόκριση στη ναυτία. Ως αποτέλεσμα η φαρμακευτική αγωγή μειώνει την πιθανότητα οξείας και καθυστερημένης ναυτίας χωρίς να επηρεάζει άμεσα άλλες σωματικές λειτουργίες.

Πολλοί ασθενείς αναφέρουν ήπια κεφαλαλγία, κόπωση ή ναυτία μετά τη θεραπεία. Ο ερεθισμός του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί στο σημείο εφαρμογής. Μερικά άτομα βιώνουν προσωρινές αλλαγές στην αντίληψη της γεύσης. Ήπια ζάλη παρατηρείται περιστασιακά κατά τη διάρκεια προσαρμογής της δοσολογίας. Ήπιο οίδημα μπορεί να εμφανιστεί γύρω από τα σημεία της ένεσης εάν χρησιμοποιηθεί. Οι περισσότερες παρενέργειες είναι βραχύβιες και επιλύονται χωρίς παρέμβαση.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες συχνά περιλαμβάνουν ήπιο πονοκέφαλο, ναυτία και κόπωση. Οι αντιδράσεις αυτές είναι συνήθως βραχύβιες και επιλύονται μόνες τους. Μερικά άτομα μπορεί να εμφανίσουν προσωρινή ζάλη ή ή ήπιο ερεθισμό του δέρματος. Λιγότερο συχνά, μπορεί να εμφανιστεί ήπια πεπτική δυσφορία. Η εμφάνιση αυτών των επιδράσεων γενικά σχετίζεται με τη δοσολογία και την ατομική ευαισθησία. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν παρουσιάζουν σοβαρά ή μόνιμα συμπτώματα. Η παρακολούθηση του τρόπου απόκρισης του σώματος βοηθά στον προσδιορισμό της ανάγκης για αλλαγές.