Cyclofosfamide is een synthetisch antineoplastisch middel geclassificeerd als alkylerende medicatie. Zijn therapeutische rol is om interfereren met de replicatie van snel verdelende kankercellen, waardoor de tumorgroei vertragen. Het geneesmiddel wordt intraveneus toegediend en wordt in de lever gemetaboliseerd om actieve metabolieten te produceren die DNA beïnvloeden. Deze metabolieten creëren kruisverbindingen tussen DNA-strengen die een goede scheiding van de strengen tijdens celdeling voorkomen. Door het stoppen van dna replicatie de medicatie leidt tot celdood voornamelijk in weefsels met een hoge omzet, zoals beenmerg en lymfoïde organen. Dit mechanisme onderdrukt ook overactieve immuunreacties, waardoor het nuttig is bij bepaalde auto-immuunziekten.

Cyclofosfamide is een alkylerend middel dat wordt gebruikt bij chemotherapie en immunosuppressieve therapie. Het geneesmiddel wordt oraal of intraveneus toegediend en wordt in het lichaam omgezet in actieve metabolieten die zich richten op snel verdelende cellen. De primaire therapeutische rol is de behandeling van verschillende kankers zoals leukemie, lymfoom, en solide tumoren. Bovendien kan cyclofosfamide de immuunfunctie onderdrukken door proliferatieve lymfocyten te elimineren. De verbinding oefent zijn effect uit door een alkylgroep toe te voegen aan de guaninebases van DNA. Deze alkylatie voorkomt dna-replicatie en veroorzaakt apoptose in gevoelige cellen. Als prodrug vereist cyclofosfamide hepatische activering om fosforamide-mosterd en acroleïne te vormen. Deze metabolieten binden zich aan DNA-strengen, verbinden ze onderling en remmen uiteindelijk de celproliferatie.

Cyclofosfamide is een chemotherapiemedicijn voor de behandeling van verschillende kankers en auto-immuunziekten. Het werkt door het verstoren van DNA-replicatie in snel verdelende cellen. Omdat het zowel kankercellen als gezonde cellen beïnvloedt, kan het een reeks bijwerkingen veroorzaken. Misselijkheid en braken behoren tot de meest gemelde gastro-intestinale reacties. Haaruitval kan optreden als het geneesmiddel effecten snel groeiende haarzakjes. Een afname van de productie van bloedcellen kan leiden tot vermoeidheid, een verhoogd infectierisico en gemakkelijk blauwe plekken. Sommige patiënten ervaren ook blaasirritatie of een tijdelijke afname van de nierfunctie.

Cyclofosfamide veroorzaakt vaak beenmergsuppressie, wat leidt tot een verminderd aantal witte bloedcellen. Patiënten kunnen last krijgen van misselijkheid, braken en verlies van eetlust tijdens de behandeling. Haaruitval wordt vaak gemeld als bijwerking van de behandeling met cyclofosfamide. Het geneesmiddel kan irriteren de blaas veroorzaken hematurie of pijnlijk plassen. Vermoeidheid is een frequente klacht bij personen die Cyclofosfamide gebruiken. Infecties zijn eerder te wijten aan het aangetaste immuunsysteem veroorzaakt door de medicatie. Sommige patiënten ontwikkelen huiduitslag die kan variëren van licht tot ernstig.