Το Rivaroxaban είναι ένα από του στόματος αντιπηκτικό το οποίο αναστέλλει επιλεκτικά τον παράγοντα xa στον καταρράκτη πήξης. Η αναστολή εμποδίζει τη μετατροπή της προθρομβίνης σε θρομβίνη μειώνοντας έτσι τη δημιουργία θρομβίνης. Με τον περιορισμό της θρομβίνης μειώνει το σχηματισμό θρόμβων ινωδών που μπορούν να εμποδίσουν τα αιμοφόρα αγγεία. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για την πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και για τη θεραπεία ή την πρόληψη της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής εμβολής. Το Rivaroxaban προσφέρει προβλέψιμη βιοδιαθεσιμότητα από το στόμα και συνήθως δεν απαιτεί εργαστηριακή παρακολούθηση ρουτίνας. Η φαρμακολογική του δράση είναι αναστρέψιμη και το φάρμακο αποβάλλεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης. Παράγει την αντιθρομβωτική του δράση δεσμεύοντας άμεσα τον παράγοντα xa και μειώνοντας την ποσότητα του ενεργού ενζύμου που είναι διαθέσιμο για σχηματισμό θρόμβων.

Το Rivaroxaban είναι ένα από του στόματος φάρμακο που βοηθά στην πρόληψη επιβλαβών θρόμβων του αίματος. Λειτουργεί εμποδίζοντας μια πρωτεΐνη που ονομάζεται παράγοντας xa που είναι απαραίτητη για το σχηματισμό θρόμβου. Ο παράγοντας αποκλεισμού xa μειώνει την παραγωγή θρομβίνης, το ένζυμο που δημιουργεί ινώδεις κλώνους. Η μείωση της θρομβίνης περιορίζει την ανάπτυξη και το σχηματισμό νέων θρόμβων σε αρτηρίες και φλέβες. Οι γιατροί το συνταγογραφούν για να μειώσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού σε ασθενείς με ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία και την πρόληψη της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής εμβολής.

Το Rivaroxaban μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία που κυμαίνεται από μικρές μώλωπες μέχρι πιο σοβαρή εσωτερική αιμορραγία. Τα κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν ρινορραγίες ή αιμορραγία ούλων που συνήθως είναι βραχύβια. Μερικοί ασθενείς παρουσιάζουν ζάλη ή ζάλη ιδιαίτερα όταν σηκώνονται γρήγορα. Κόπωση ή αδυναμία μπορεί να εμφανιστεί ως αντίδραση στις αλλαγές της αρτηριακής πίεσης. Ο πονοκέφαλος αναφέρεται από μικρό αριθμό χρηστών κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να αναπτυχθούν αλλεργικές αντιδράσεις όπως εξάνθημα ή οίδημα. Έχει παρατηρηθεί γαστρεντερική δυσφορία συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας ή του κοιλιακού άλγους. Οίδημα των αστραγάλων ή των ποδιών μπορεί να υποδηλώνει κατακράτηση υγρών σε μερικά άτομα.

Το rivaroxaban μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας, συμπεριλαμβανομένων ρινορραγιών και αιμορραγίας ούλων. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν ναυτία ή ήπια στομαχική δυσφορία μετά τη λήψη του φαρμάκου. Οι πονοκέφαλοι αναφέρονται από ένα μέτριο αριθμό χρηστών κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Κόπωση ή γενική αδυναμία μπορεί να εμφανισθεί, ιδιαίτερα όταν αλλάζει η αρτηριακή πίεση. Ζάλη ή ζάλη μπορεί να εμφανιστεί, ιδιαίτερα όταν σηκώνεται γρήγορα. Σπάνια έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις αναιμίας λόγω μειωμένων ερυθροκυττάρων. Έχουν παρατηρηθεί αυξήσεις των ηπατικών ενζύμων σε περιστασιακές εργαστηριακές εξετάσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να αναπτυχθούν αλλεργικές δερματικές αντιδράσεις όπως εξάνθημα ή κνησμός.