Glimepiride is een sulfonylureum orale antidiabetica gebruikt om de bloedglucose te verlagen bij patiënten met type 2-diabetes. Het werkt door pancreas bètacellen te stimuleren om de afgifte van insuline te verhogen. Dit geneesmiddel bindt aan de sulfonylureumreceptor op het bètaceloppervlak, waardoor kaliumkanalen worden afgesloten en het celmembraan gedepolariseerd. De resulterende instroom van calcium veroorzaakt exocytose van insuline-bevattende blaasjes. De verhoogde circulerende insuline verhoogt de perifere glucoseopname en onderdrukt de glucoseproductie in de lever. Door de nuchtere en postprandiale glucosespiegels te verlagen, helpt Glimepiride de algehele glycemische controle te verbeteren. Het therapeutische effect ervan is daarom voornamelijk het verhogen van de endogene insulinesecretie zonder exogene insulinetoediening nodig te hebben.

Glimepiride is een oraal geneesmiddel dat wordt gebruikt om de bloedsuikerspiegel bij mensen met type 2-diabetes te verlagen. Het behoort tot een klasse van geneesmiddelen die sulfonylureas worden genoemd en die de afgifte van insuline uit de alvleesklier stimuleren. Door binding aan specifieke receptoren op bètacellen in de pancreas verhoogt Glimepiride de calciumstroom in de cellen. Deze calciuminstroom veroorzaakt de exocytose van opgeslagen insuline in de bloedbaan. De resulterende stijging van insuline verlaagt de glucoseconcentraties door de opname en opslag in weefsels te bevorderen. Het farmacologische effect ervan is dosisafhankelijk en voornamelijk gemedieerd door de sluiting van de atpgevoelige kaliumkanalen. Het sluiten van deze kanalen hyperpolarisatieert het bètacelmembraan en vergemakkelijkt de insulinesecretie. Door dit mechanisme verbetert Glimepiride de glycemische controle zonder direct de glucoseabsorptie of -productie te wijzigen.

Glimepiride kan een lage bloedsuikerspiegel veroorzaken, resulterend in symptomen zoals duizeligheid of zweten. Het kan ook leiden tot gewichtstoename door verhoogde eetlust. Sommige gebruikers ervaren huidreacties zoals huiduitslag of jeuk. Het geneesmiddel kan in zeldzame gevallen iets invloed hebben op leverfunctietesten. Soms kan het hoofdpijn of vermoeidheid veroorzaken. Maagdarmklachten zoals misselijkheid zijn gemeld. In sommige gevallen kan het het risico op cardiovasculaire voorvallen verhogen. Langdurig gebruik kan van invloed zijn op de nierfunctie bij gevoelige personen.

Glimepiride kan de bloedglucosespiegel verlagen, wat soms kan leiden tot hypoglykemie. Symptomen van een lage bloedsuikerspiegel zijn trillen zweten en plotselinge vermoeidheid. Het risico op hypoglykemie is hoger bij oudere volwassenen of patiënten met bepaalde nieraandoeningen. Sommige patiënten ervaren huidreacties zoals huiduitslag of jeuk. Als mogelijke bijwerking wordt gewichtstoename gerapporteerd. Leverenzymspiegels kunnen in zeldzame gevallen stijgen. Ernstige allergische reacties komen soms voor, maar kunnen optreden. Patiënten kunnen een toename van urineren of dorst opmerken als het lichaam zich aanpast aan de medicatie.