Glimepiryd jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy sulfonylomocznika stosowanym w celu obniżenia stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2. Działanie leku polega na pobudzaniu komórek beta trzustki do zwiększenia uwalniania insuliny. Lek ten wiąże się z receptorem sulfonylomocznika na powierzchni komórek beta, powodując zamknięcie kanałów potasowych i depolaryzację błony komórkowej. Wynikający z tego napływ wapnia powoduje egzocytozę pęcherzyków zawierających insulinę. Zwiększona insulina krążąca zwiększa obwodowy wychwyt glukozy i hamuje wytwarzanie glukozy w wątrobie. Dzięki zmniejszeniu stężenia glukozy na czczo i po posiłku glimepiryd pomaga poprawić ogólną kontrolę glikemii. Jego działanie lecznicze polega głównie na nasilaniu endogennego wydzielania insuliny bez konieczności podawania insuliny egzogennej.

Glimepiryd jest lekiem doustnym stosowanym w celu obniżenia stężenia cukru we krwi u osób z cukrzycą typu 2. Należy do grupy leków zwanych sulfonylomocznikami, które stymulują uwalnianie insuliny z trzustki. Wiążąc się ze specyficznymi receptorami na komórkach beta trzustki, Glimepiryd zwiększa przepływ wapnia do komórek. Ten napływ wapnia wyzwala egzocytozę przechowywanej insuliny do krwiobiegu. Wynikający z tego wzrost insuliny obniża stężenie glukozy poprzez promowanie wychwytu i przechowywania w tkankach. Jego działanie farmakologiczne jest zależne od dawki i przede wszystkim polega na zamknięciu kanałów potasowych wrażliwych na ATP. Zamknięcie tych kanałów powoduje hiperpolaryzację błony komórek beta i ułatwia wydzielanie insuliny. Dzięki temu mechanizmowi Glimepiryd poprawia kontrolę glikemii, nie wpływając bezpośrednio na wchłanianie i produkcję glukozy.

Glimepiryd może powodować małe stężenie cukru we krwi, co może prowadzić do wystąpienia objawów, takich jak zawroty głowy lub pocenie się. Może również prowadzić do przyrostu masy ciała poprzez zwiększenie apetytu. U niektórych pacjentów występują reakcje skórne, takie jak wysypka lub świąd. Lek może mieć niewielki wpływ na wyniki badań czynności wątroby w rzadkich przypadkach. Czasami może powodować ból głowy lub zmęczenie. Zgłaszano dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności. W niektórych przypadkach lek może zwiększać ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo- naczyniowych. Długotrwałe stosowanie może wpływać na czynność nerek u osób wrażliwych.

Glimepiryd może zmniejszać stężenie glukozy we krwi, co czasami może prowadzić do hipoglikemii. Objawy niskiego stężenia cukru we krwi to: potliwość i nagłe zmęczenie. Ryzyko wystąpienia hipoglikemii jest większe u osób starszych lub z pewnymi chorobami nerek. U niektórych pacjentów występują reakcje skórne, takie jak wysypka lub świąd. Zwiększenie masy ciała jest zgłaszane jako możliwe działanie niepożądane. W rzadkich przypadkach może dojść do zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Ciężkie reakcje alergiczne występują niezbyt często, ale mogą wystąpić. Pacjenci mogą zauważyć zwiększone oddawanie moczu lub pragnienie, gdy organizm dostosowuje się do leku.