Cyclosporine is een immunosuppressieve medicatie die de activering van t-cel remt. Het wordt voornamelijk gebruikt om afstoting van een orgaantransplantatie te voorkomen en om bepaalde auto-immuunziekten te behandelen. Het geneesmiddel werkt door zich te binden aan cyclofiline eiwitten in t-cellen. Deze binding voorkomt de activering van de calcineurine signaalroute. Als gevolg hiervan wordt de transcriptie van interleukine-2 mrna verminderd, waardoor immuuncelproliferatie wordt beperkt. De afname van cytokineproductie verzwakt de immuunrespons en vermindert het risico op auto-immuunschade. Vanwege het specifieke effect op t-cellen wordt cyclosporine geclassificeerd als calcineurineremmer.

Cyclosporine is een immunosuppressief geneesmiddel dat wordt gebruikt om afstoting van orgaantransplantaties te voorkomen. Het werkt door binding aan cyclofiline en remmen van de activering van t-cellen. Deze remming blokkeert de signaalroutes die immuuncelproliferatie stimuleren. De resulterende onderdrukking van de immuunrespons helpt transplantaat levensvatbaarheid te behouden. Farmacodynamische cyclosporine vermindert de cytokineproductie, vooral interleukine-2. Het farmacokinetische profiel omvat metabolisme door cytochroomenzymen en renale excretie die leidt tot matige halfwaardetijd. Het netto-effect is een selectieve demping van de cellulaire immuniteit zonder directe invloed op humorale functies.

De medicatie kan hoge bloeddruk veroorzaken en vereist regelmatige controle. Het kan de nierfunctie beïnvloeden en artsen controleren vaak niertesten. Het kan leiden tot veranderingen in de effectiviteit van andere drugs. Het kan zwelling van kauwgom veroorzaken en verhoogt het risico op infecties. Het kan invloed hebben op de huid waardoor huiduitslag of gevoeligheid voor de zon. Soms verlaagt het bloedbeeld, wat leidt tot vermoeidheid of gemakkelijke blauwe plekken. Het kan zwelling van de voeten of gewichtstoename veroorzaken en dient te worden waargenomen.

Cyclosporine kan de nierfunctie beïnvloeden door de bloedtoevoer naar het orgaan te verminderen. Het verhoogt vaak de bloeddruk, waarvoor regelmatige controle vereist is. Sommige patiënten ontwikkelen een verhoogde groei van tandvleesweefsel dat lijkt op zwelling. Tremoren of schudden van de handen zijn een vaak voorkomende neurologische bijwerking. De medicatie kan een verhoogde gevoeligheid voor infecties als gevolg van immuunsuppressie veroorzaken. Verhoogde urinezuurspiegels kunnen leiden tot jichtaanvallen bij bepaalde personen. Veranderingen in bloedsuiker kunnen optreden, wat van invloed is op de manier waarop het lichaam glucose verwerkt. Leverenzymspiegels stijgen soms, wat wijst op stress op dat orgaan.