Cyklosporyna jest lekiem immunosupresyjnym, który hamuje aktywację komórek T. Lek stosuje się głównie w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu oraz w leczeniu niektórych chorób autoimmunologicznych. Lek działa poprzez wiązanie z białkami cyklofiliny wewnątrz komórek t-. To wiązanie zapobiega aktywacji drogi sygnalizacji kalcyneuryny. W rezultacie, transkrypcja interleukin- mrna jest zmniejszona, co ogranicza proliferację komórek immunologicznych. Zmniejszenie produkcji cytokin osłabia odpowiedź immunologiczną i zmniejsza ryzyko uszkodzenia autoimmunologicznego. Ze względu na swoisty wpływ na komórki t- komórkowe cyklosporyna jest sklasyfikowana jako inhibitor kalcyneuryny.

Cyklosporyna jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu narządów. Działa poprzez wiązanie z cyklofiliną i hamowanie aktywacji komórek t-. Hamowanie to blokuje drogi sygnalizacyjne prowadzące do proliferacji komórek immunologicznych. Wynikające z tego tłumienie odpowiedzi immunologicznej pomaga utrzymać żywotność przeszczepu. Farmakodynamicznie cyklosporyna zmniejsza produkcję cytokin, zwłaszcza interleukin-2. Jego profil farmakokinetyczny obejmuje metabolizm przez enzymy cytochromu i wydalanie nerkowe prowadzące do umiarkowanego okresu półtrwania. Efekt netto jest selektywnym tłumieniem odporności komórkowej bez bezpośredniego wpływu na funkcje humoralne.

Lek może powodować wysokie ciśnienie krwi i wymaga regularnego monitorowania. Może to wpływać na czynność nerek i lekarze często kontrolować badania nerek. Może to prowadzić do zmian w skuteczności innych leków. Może powodować obrzęk dziąseł i zwiększać ryzyko zakażeń. Może wpływać na skórę powodując wysypki lub wrażliwość na słońce. Czasami obniża liczbę krwinek prowadzącą do zmęczenia lub łatwych siniaków. Może powodować obrzęk stóp lub zwiększenie masy ciała i należy je obserwować.

Cyklosporyna może wpływać na czynność nerek poprzez zmniejszenie przepływu krwi do narządu. Często podnosi ciśnienie tętnicze krwi, co wymaga regularnego monitorowania. U niektórych pacjentów następuje wzrost tkanki dziąseł, który pojawia się jako obrzęk. Drżenie lub drżenie rąk są częstym neurologicznym działaniem niepożądanym. Leki mogą powodować zwiększoną podatność na zakażenia spowodowane tłumieniem odporności. Podwyższony poziom kwasu moczowego może prowadzić do ataków dny moczanowej u niektórych osób. Mogą wystąpić zmiany stężenia cukru we krwi, wpływające na przebieg procesów metabolicznych. Poziom enzymów wątrobowych czasami wzrasta, co wskazuje na stres na narządzie.