Solifenacyna jest kompetycyjnym antagonistą muskaryny, który działa jako lek przeciwmuskarynowy. Przepisuje się go głównie do leczenia nadreaktywnego pęcherza poprzez zmniejszenie mimowolnych skurczów pęcherza. Lek wiąże się z receptorami muskarynowymi w mięśniach wypieracza, zapobiegając stymulacji za pośrednictwem acetylocholiny. Blokada ta zmniejsza kurczliwość wypieracza i zwiększa pojemność pęcherza podczas napełniania. Farmakodynamicznie hamowanie sygnalizacji cholinergicznej prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich układu moczowego. Lek jest wchłaniany doustnie z biodostępnością umożliwiającą interakcję pomiędzy ośrodkami i receptorami obwodowymi. Długi okres półtrwania podtrzymuje długotrwałe działanie terapeutyczne w porównaniu z dawkowaniem na dobę.

Solifenacyna jest lekiem sklasyfikowanym jako antagonista receptora muskarynowego, stosowanym głównie w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Preparat jest opracowany jako tabletka doustna, która działa poprzez wybiórcze blokowanie aktywności niektórych receptorów cholinergicznych w drogach moczowych. Poprzez hamowanie tych receptorów lek zmniejsza nieprawidłowe mimowolne skurcze mięśni wypieracza prowadzące do poprawy kontroli pęcherza moczowego. Rola terapeutyczna solifenacyny polega na łagodzeniu naglącej częstości nietrzymania moczu i nocności związanej z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego. Farmakologicznie związek wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów muskarynowych m3, które są głównie odpowiedzialne za pośrednictwo w sygnalizacji parasympatycznej w ścianie pęcherza moczowego. To wybiórcze wiązanie minimalizuje interakcje z innymi podtypami receptorów, zmniejszając tym samym prawdopodobieństwo wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych niezwiązanych z zamierzonym wynikiem terapeutycznym. Po wchłanianiu Solifenacyna ulega metabolizmowi wątrobowemu, wytwarzając czynne metabolity, które utrzymują antagonizm do receptorów przez cały okres pomiędzy dawkami. Utrzymująca się blokada receptorów m3 powoduje zmniejszenie skurczu mięśni gładkich za pośrednictwem wapnia, a tym samym bezpośrednie rozluźnienie mięśni wypieracza pęcherza moczowego.

Ból głowy jest często zgłaszane wśród pacjentów przyjmujących niektóre leki. Nudności mogą wystąpić jako reakcja przewodu pokarmowego. Zmęczenie często pojawia się jako oznaka fizjologicznej adaptacji. Zawroty głowy mogą wynikać ze zmian ciśnienia tętniczego krwi. Podczas leczenia często obserwuje się suchość w jamie ustnej. W niektórych przypadkach pojawia się łagodna wysypka skórna. Niewyraźne widzenie może rozwijać się tymczasowo. Efekty te zwykle maleją w miarę dostosowywania się organizmu.

Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych to zmęczenie bólem głowy i łagodne nudności. Reakcje te są zwykle łagodne i zwykle ustępują bez interwencji. Ból głowy często pojawia się na wczesnym etapie leczenia i może utrzymywać się przez krótki czas. Zmęczenie często objawia się jako uczucie niskiej energii, która zmniejsza się z czasem. Łagodne nudności charakteryzuje tymczasowe rozstrój w przewodzie pokarmowym. Inne często obserwowane działania niepożądane obejmują przejściowe bóle mięśni i sporadyczne zawroty głowy. Objawy te zwykle ustępują samoistnie i nie wymagają leczenia. Monitorowanie pacjentów w fazie początkowej pomaga zapewnić, że wszelkie działania niepożądane pozostają w przewidywanych granicach.