Το Cefixime είναι ένα αντιβιοτικό από το στόμα τρίτης γενιάς που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση της πεπτιδογλυκάνης των βακτηριακών κυτταρικών τοιχωμάτων η οποία είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ακεραιότητας των κυττάρων. Με την παρεμπόδιση των ενζύμων της τρανσπεπτιδάσης που εμπλέκονται στη διασταυρούμενη σύνδεση των πεπτιδογλυκάνης το φάρμακο εξασθενεί το βακτηριακό φάκελο και οδηγεί σε κυτταρική λύση. Αυτή η δράση επηρεάζει κατά κύριο λόγο τους θετικούς gram και gram αρνητικούς οργανισμούς που είναι ευαίσθητοι στο φάσμα του προκαλώντας την εξάλειψη της λοίμωξης. Το φάρμακο μειώνει τη φλεγμονή που σχετίζεται με τη λοίμωξη με την εκκαθάριση των βακτηρίων που προκαλούν από το αναπνευστικό και ουροποιητικά. Συνολικά το δραστικό συστατικό του διαταράσσει το σχηματισμό κυτταρικών τοιχωμάτων που καταλήγει τελικά στο θάνατο ευπαθών βακτηρίων και στην επίλυση της υποκείμενης νόσου.

Το Cefixime είναι ένα από του στόματος αντιβιοτικό κεφαλοσπορίνης τρίτης γενιάς που χρησιμοποιείται στην κλινική πρακτική. Ανήκει στην κατηγορία των β-λακταμικών φαρμάκων που αναστέλλουν τη σύνθεση βακτηριακών κυτταρικών τοιχωμάτων. Το φάρμακο συνδέεται με πρωτεΐνες που δεσμεύουν την πενικιλίνη και είναι απαραίτητα ένζυμα για την διασταυρούμενη σύνδεση των πεπτιδογλυκανών στο βακτηριακό κυτταρικό τοίχωμα. Διαταράσσοντας αυτό το δομικό συστατικό η φαρμακευτική αγωγή προκαλεί την αποδυνάμωση του τοιχώματος και οδηγεί σε οσμωτική λύση ευπαθών βακτηρίων. Ο μηχανισμός αυτός παρέχει ευρεία κάλυψη έναντι πολλών gram-θετικών και gram-αρνητικών παθογόνων που προκαλούν λοιμώξεις του αναπνευστικού και του ουροποιητικού. Η αντιμικροβιακή δράση προκύπτει από την ικανότητα του φαρμάκου να παρεμβαίνει στο σχηματισμό κυτταρικών τοιχωμάτων και όχι από οποιαδήποτε άμεση μεταβολική επίδραση.

Πολλοί άνθρωποι βιώνουν ήπια κόπωση μετά τη λήψη των φαρμάκων. Επίσης, συχνά αναφέρονται πονοκέφαλοι. Μερικά άτομα παρατηρούν ήπια ναυτία ή στομαχικές διαταραχές. Περιστασιακά, μπορεί να εμφανισθούν ζάλη ή προσωρινές αλλαγές στη γεύση. Οι αντιδράσεις αυτές είναι γενικά βραχύβιες και όχι σοβαρές. Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες υποχωρούν χωρίς ιατρική παρέμβαση.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής συχνά περιλαμβάνουν ήπια ναυτία κόπωση και πονοκέφαλο. Αυτές οι αντιδράσεις είναι τυπικά βραχύβια και μπορεί να υποχωρήσουν μόνοι τους καθώς το σώμα προσαρμόζεται. Στην κλινική πρακτική παρατηρούνται συχνότερα από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Ο επιπολασμός μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο και τους επιμέρους παράγοντες των ασθενών. Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν μόνο μερικά συμπτώματα και δεν απαιτούν ιατρική παρέμβαση. Η κατανόηση της πιθανότητας αυτών των επιδράσεων βοηθά τους ασθενείς να λαμβάνουν ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με τη θεραπεία.