Eliquis is een oraal antistollingsmiddel dat de stollingsfactor xa remt. De farmacologische werking blokkeert de enzymatische stap die protrombine omzet in trombine. Door het verminderen van de trombinegeneratie vermindert het geneesmiddel de vorming van fibrinestolsels. Het therapeutische doel van Eliquis is veneuze trombo-embolische voorvallen te voorkomen en te behandelen. Het wordt gebruikt om het risico op beroerte bij patiënten met atriumfibrilleren te verlagen. De medicatie wordt geabsorbeerd in de darm, gemetaboliseerd door de lever, en voornamelijk geëlimineerd via de nieren.

Apixaban verkocht onder de merknaam Eliquis is een orale medicatie die behoort tot de klasse van directe factor xa remmers. Het werkt door binding aan factor xa, een belangrijk enzym in de stollingscascade, dat de omzetting van protrombine in trombine blokkeert. Door factor xa te remmen vermindert het geneesmiddel de productie van trombine en beperkt het de vorming van fibrinestrengen die de bloedstolsels stabiliseren. Deze werking vermindert de algehele neiging van bloed tot bloedstolsel, waardoor het risico op trombo-embolische voorvallen, zoals beroerte, afneemt. Bij patiënten met niet-valvulair atriumfibrilleren verbetert de medicatie de preventie van beroertes door een stabiel antistollingseffect te behouden. Het effect wordt bereikt door selectieve remming van factor xa in zowel circulerende als weefselgebonden vormen van het enzym. De halfwaardetijd van het geneesmiddel bedraagt ongeveer 12 uur, waardoor de dosering bij veel patiënten tweemaal daags kan worden gegeven. Omdat het voornamelijk via de nieren wordt uitgescheiden, kan aanpassing van de dosis noodzakelijk zijn bij patiënten met een verminderde nierfunctie.

Eliquis kan het risico op bloedingen verhogen, waaronder bloedneus en tandvleesbloeding. Er kunnen onverklaarde blauwe plekken of langdurige bloedingen door snijwonden optreden. Sommige mensen ervaren misselijkheid of maagklachten tijdens het innemen van de medicatie. Duizeligheid of hoofdpijn zijn bijwerkingen. Zelden kan zich een laag aantal bloedcellen ontwikkelen, zoals anemie. Vermoeidheid kan worden waargenomen, maar is meestal mild.

Eliquis kan bloedingen veroorzaken van snijwonden of interne plaatsen zoals de maag en hersenen. Het kan ook het risico op blauwe plekken die verschijnen zonder duidelijk letsel verhogen. Sommige mensen ervaren duizeligheid of een licht gevoel in het hoofd tijdens het innemen van de medicatie. Zelden kan het geneesmiddel leiden tot zwelling van de voeten of enkels. Verhoging van leverenzymen kan optreden, wat de resultaten van de bloedtesten kan beïnvloeden. In sommige gevallen kan zich een allergische reactie ontwikkelen zoals huiduitslag of jeuk. Patiënten met nierproblemen kunnen veranderingen in urineproductie of -kleur opmerken. Deze effecten zijn over het algemeen mild en kunnen worden waargenomen door middel van routinematige laboratoriumbeoordelingen.