Allopurinol is een geneesmiddel dat de productie van urinezuur in het lichaam vermindert. Het wordt voornamelijk gebruikt voor de behandeling van aandoeningen veroorzaakt door overmatige urinezuur zoals jicht en bepaalde soorten nierstenen. Door remming van het enzym xanthine-oxidase verlaagt het geneesmiddel de omzetting van hypoxantine in urinezuur. Deze vermindering vermindert de concentratie van urinezuur in het bloed en de weefsels. Het lagere urinezuurgehalte voorkomt de vorming van kristallen die ontsteking en pijn veroorzaken. Het algehele effect is een afname van de frequentie en ernst van jichtaanvallen en een verminderd risico op stenen herhaling.

Allopurinol is een geneesmiddel dat de productie van urinezuur in het lichaam vermindert door remming van het enzym xanthine-oxidase. Deze remming vertraagt de omzetting van hypoxantine in xanthine en xanthine in urinezuur, waardoor de serum-uraatwaarden dalen. De vermindering van urinezuur helpt voorkomen dat de vorming van kristallen afzettingen die jicht aanvallen en nierstenen veroorzaken. Farmacodynamisch veroorzaakt het geneesmiddel een dosisafhankelijke daling van de urinezuurconcentratie die gedurende enkele uren na elke dosis aanhoudt. Het farmacologische profiel omvat renale klaring van de onveranderde stof en levermetabolisme van zijn actieve metaboliet oxypurinol. Het primaire therapeutische effect is de profylaxe en behandeling van chronische jicht en de behandeling van terugkerende nierstenen.

Allopurinol kan bij sommige patiënten huiduitslag veroorzaken. Het kan leiden tot lichte misselijkheid of braken. Sommige personen hebben hoofdpijn of duizeligheid. Verhoogde leverenzymen kunnen optreden zonder merkbare symptomen. Nierfunctie kan in zeldzame gevallen worden beïnvloed. Gewrichtspijn of zwelling treedt soms op tijdens de behandeling. Moeheid of lage energieniveaus worden door bepaalde gebruikers gemeld. In een klein aantal gevallen kunnen allergische reacties op de huid optreden.

De meest gemelde bijwerkingen zijn huiduitslag en jeuk. Sommige patiënten ervaren lichte maagklachten of misselijkheid. Hoofdpijn is een andere veel voorkomende klacht die in klinische studies werd gemeld. Slaperigheid kan optreden, hoewel het minder typisch is. Verhoogde leverenzymen worden af en toe waargenomen tijdens de behandeling. Gezamenlijke pijn kan verschijnen, soms lijkt het op jicht aanvallen. In zeldzame gevallen is zwelling van de lippen of het gezicht waargenomen. Het aantal bloedcellen kan licht dalen, wat leidt tot een verhoogd infectierisico.