Ranitydyna jest antagonistą receptora histamine-2 stosowanym w celu zmniejszenia wydzielania kwasu żołądkowego. Działanie leku polega na blokowaniu działania histaminy na receptory h2 błony śluzowej żołądka, co zmniejsza stymulację pomp protonowych. Hamowanie to prowadzi do mierzalnego zmniejszenia ilości wytwarzanego kwasu, co pozwala na gojenie wrzodów i złagodzenie objawów. Lek jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym, osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu około jednej godziny i jest metabolizowany głównie w wątrobie przed wydalaniem nerkowym. Poprzez obniżenie wydajności kwasowej, Ranitydyna tworzy środowisko mniej korzystne dla wrażliwych na kwas mikroorganizmów i promuje naprawę błony śluzowej. Ogólnym działaniem farmakologicznym jest zatem ukierunkowane hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego bez ogólnoustrojowego wpływu hormonalnego.

Ranitydyna jest lekiem przeciwhistaminowym h2, który zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego. Jego działanie farmakologiczne polega na blokowaniu receptorów histaminowych h2 na komórkach ciemieniowych błony śluzowej żołądka. Poprzez antagonizowanie tych receptorów lek hamuje aktywność pompy protonowej, która powoduje tworzenie się kwasu. Zmniejszenie wytwarzania kwasu łagodzi objawy takie jak zgaga i ból wrzodowy. Lek stosuje się w leczeniu choroby refluksowej przełyku i choroby wrzodowej trawiennej. Pomaga również zapobiegać nawrotom owrzodzeń związanych z przewlekłym stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Działanie ranitydyny jest osiągane poprzez kompetycyjne hamowanie wiązania histaminy z receptorami h2. Wynikające z tego zmniejszenie kwasowości żołądka tworzy mniej wrogie środowisko dla błony śluzowej żołądka.

Ranitydyna była lekiem stosowanym w celu zmniejszenia stężenia kwasu żołądkowego poprzez blokowanie receptorów histaminowych. Częste działania niepożądane to ból głowy, biegunka, i zaparcia, które są zwykle łagodne i tymczasowe. Niektórzy pacjenci zgłaszali nudności, wymioty lub bóle brzucha jako sporadyczne działania niepożądane. W rzadkich przypadkach długotrwałe stosowanie leku wiązało się z zaburzeniami aktywności enzymów wątrobowych i śródmiąższowym zapaleniem nerek. W literaturze medycznej udokumentowano również przypadki wysypki, reakcji alergicznych i zawrotów głowy. Te udokumentowane reakcje nie przewidują indywidualnej odpowiedzi i są przedstawiane wyłącznie w celach informacyjnych.

Ranitydyna była antagonistą receptora h2, zmniejszającym wytwarzanie kwasu żołądkowego. Częste działania niepożądane to ból głowy i łagodny dyskomfort w jamie brzusznej. Mniej częste reakcje mogą obejmować wysypkę skórną lub świąd wskazujący na nadwrażliwość. Rzadko zgłaszano przypadki zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych wymagające sporadycznego monitorowania. W pojedynczych przypadkach udokumentowano działania sercowo- naczyniowe, takie jak nieregularne bicie serca. Przerwanie stosowania leku może spowodować nadmierne wydzielanie kwasu z odbicia, prowadzące do zwiększenia kwasowości żołądka.