Nitrofurantoina jest doustnym lekiem przeciwbakteryjnym stosowanym głównie w leczeniu zakażeń dróg moczowych. Działa poprzez zakłócanie produkcji energii bakteryjnej. Lek jest przekształcany wewnątrzkomórkowo do czynnych metabolitów hamujących wiele enzymów bakteryjnych. Hamowanie to prowadzi do zmniejszenia syntezy DNA i innych istotnych składników w drobnoustrojach wrażliwych. Ogólny efekt prowadzi do śmierci komórek bakteryjnych i wyeliminowania zakażenia. Terapeutycznie podaje się go w celu uzyskania stężeń w moczu, które są ukierunkowane na wspólne bakterie neurogenne.

Nitrofurantoina jest doustnym lekiem przeciwbakteryjnym stosowanym głównie w leczeniu niepowikłanych zakażeń układu moczowego. Działa on poprzez przemianę wewnątrz komórek bakteryjnych w reaktywne metabolity wiążące się z niezbędnymi enzymami. Te sprzężone formy kolidują z bakteryjną DNA i syntezą białek, prowadząc do szybkiego uśmiercania patogenu. Lek wykazuje dobre wydalanie z moczem, zapewniając wysokie stężenie aktywnych metabolitów bezpośrednio w pęcherzu moczowym. Ponieważ jest selektywna dla organizmów gram- ujemnych i niektórych organizmów gram- dodatnich, jest szczególnie skuteczna przeciwko wspólnym neuropatogenom. Jego profil farmakokinetyczny obejmuje szybkie wchłanianie w przewodzie pokarmowym i klirens głównie przez nerki. Aktywowane gatunki wytwarzają stres oksydacyjny wewnątrz komórki bakteryjnej, zakłócając funkcje podobne do mitochondriów i powodując śmierć komórek. Nitrofurantoina zapewnia ogólnie ukierunkowane, bakteriobójcze działanie, które sprawia, że jest to wygodna opcja krótkotrwałego leczenia zakażenia dróg moczowych.

Nitrofurantoina jest często stosowana w leczeniu niektórych zakażeń układu moczowego. U niektórych pacjentów występują nudności, utrata apetytu lub łagodny dyskomfort w żołądku. Bóle głowy, zawroty głowy i sporadyczne zmęczenie są również zgłaszane działania niepożądane. W rzadkich przypadkach lek może powodować reakcje skórne, takie jak wysypka lub świąd. Reakcje alergiczne mogą prowadzić do skrócenia oddechu lub obrzęku twarzy i gardła. Zaburzenia czynności wątroby, wskazane przez zażółcenie skóry lub oczu, wymagają natychmiastowej uwagi. Rzadko uszkodzenie nerwów obwodowych może powodować drętwienie lub mrowienie kończyn. Zaleca się monitorowanie zmian w kolorze moczu, takich jak różowe lub czerwone odcienie, podczas leczenia.

U niektórych pacjentów nitrofurantoina może powodować nudności, ból głowy lub utratę apetytu. Może to niekiedy prowadzić do wystąpienia objawów ze strony układu oddechowego, takich jak kaszel lub duszność. U niektórych osób występuje neuropatia obwodowa, co powoduje mrowienie lub drętwienie kończyn. Rzadko może wystąpić zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które są zwykle wykrywane poprzez rutynowe badania krwi. W niewielu przypadkach zgłaszano reakcje alergiczne, w tym wysypkę skórną lub świąd. Objawy te są na ogół łagodne i często ustępują po odstawieniu leku.