Epivir jest lekiem przeciwwirusowym sklasyfikowanym jako nukleozydowy analogowy inhibitor odwrotnej transkryptazy. Lek stosuje się głównie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu b oraz w leczeniu skojarzonym hiv. Lek działa poprzez wprowadzanie zakażonych komórek i jest fosforylowany do aktywnej postaci trifosforanu. Ten aktywny metabolit konkuruje z endogennym trifosforanem deoksyadenozyny wprowadzającym do DNA wirusa i kończącym wydłużenie łańcucha. Włączenie zapobiega dalszej syntezie DNA prowadzącej do skrócenia genomu wirusa i utraty zakaźności. W komórkach gospodarza uszkodzony genom wirusowy nie może się replikować, podczas gdy prawidłowe drogi naprawy DNA komórkowego nie rozpoznają wbudowanego analogu. W rezultacie Epivir zmniejsza miano wirusa i pomaga kontrolować progresję choroby bez bezpośredniego niszczenia komórek gospodarza.

Epivir jest analogiem nukleozydowym wskazanym w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu b oraz zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności. Działa poprzez naśladowanie jednego z elementów składowych wirusowego materiału genetycznego i tym samym zakłócając zdolność wirusa do replikacji. Po wejściu do zakażonych komórek jest on fosforylowany do jego aktywnej postaci trójfosforanu lamiwudyny, który wiąże się z wirusowym enzymem odwrotnej transkryptazy. To wiązanie zapobiega przekształcaniu enzymu w rna wirusową w DNA, co hamuje wytwarzanie nowych cząsteczek wirusa. W rezultacie ilość wirusa w krwiobiegu zmniejsza się, co pomaga kontrolować progresję choroby. Lek wykazuje również działanie przeciwko niektórym enzymom polimerazy w wirusie zapalenia wątroby typu b, co zapewnia także działanie przeciwwirusowe w tej infekcji. Podanie doustne umożliwia wygodne dawkowanie i stałe stężenia leku w osoczu, które wspierają długotrwałe leczenie.

Częste działania niepożądane leku Epivir obejmują nudności, ból głowy i zmęczenie. U niektórych osób może wystąpić łagodna wysypka skórna lub zawroty głowy. Bezsenność i utrata apetytu są również zgłaszane. Reakcje te są na ogół łagodne i często ustępują bez interwencji. Rzadko występują ciężkie działania niepożądane, takie jak istotne zaburzenia czynności wątroby. Objawy monitorowania pomagają określić, kiedy może być konieczna dalsza ocena.

Epivir może powodować ból głowy u niektórych pacjentów. Może również prowadzić do zmęczenia lub osłabienia. Nudności i wymioty są czasami zgłaszane. Może wystąpić ból brzucha lub dyskomfort. Możliwe są reakcje skórne, takie jak wysypka. W niewielkiej liczbie przypadków obserwowano zmiany czynności wątroby. Biegunka jest czasami odnotowywana. Działania te są na ogół łagodne i mogą ustępować w przypadku dalszego stosowania.