Chlorpromazyna należy do grupy fenotiazyny leków przeciwpsychotycznych, które działają głównie jako antagoniści receptora dopaminy. Przepisuje się go do leczenia objawów schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych poprzez zmniejszenie halucynacji i myśli urojeń. Lek blokuje receptory d2 w mózgu, zmniejszając w ten sposób neurotransmisję dopaminergiczną. Blokada ta prowadzi do zmiany aktywności w szlakach mezolimbicznych, które regulują nastrój i percepcję. Lek powoduje sedację i zmniejsza pobudzenie poprzez antagonizm histaminy i receptorów serotoninergicznych. Ogólnym wynikiem jest stabilizacja objawów psychotycznych i poprawa zdolności funkcjonalnej u chorych.

Chlorpromazyna jest pochodną fenotiazyny sklasyfikowaną jako lek przeciwpsychotyczny. Jest on stosowany w leczeniu objawów schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych. Lek wywołuje działanie lecznicze poprzez antagonizowanie receptorów dopaminy d2 w mózgu. Blokada receptora zmniejsza aktywność dopaminergiczną prowadzącą do zmniejszenia omamów i złudzeń. Ponadto blokuje on działanie histaminy i receptorów serotoninowych, przyczyniając się do działania uspokajającego i przeciwwymiotnego. Połączenie modulacji tych szlaków neuroprzekaźników powoduje uspokajający wpływ, który pomaga ustabilizować nastrój i zachowanie. Chlorpromazyna ogólnie poprawia funkcjonowanie pacjenta poprzez zmniejszenie objawów psychotycznych poprzez utrzymujący się antagonizm do receptorów.

U niektórych pacjentów chlorpromazyna może powodować senność. To może prowadzić do suchości w ustach jako częste skargi. U niektórych osób po wstaniu występują zawroty głowy. Zwiększenie masy ciała jest zgłaszane przez zauważalną część użytkowników. W niektórych przypadkach mogą wystąpić wysypki skórne lub nadwrażliwość na światło. Niskie ciśnienie tętnicze krwi może być obserwowane zwłaszcza po podaniu pierwszej dawki. Metaliczny smak w ustach jest czasami odnotowany. Wahania liczby krwinek są rzadko, ale czasami zgłaszane.

Chlorpromazyna może powodować senność i zmęczenie. U niektórych pacjentów występuje suchość jamy ustnej i gardła. Podczas długotrwałego stosowania leku może wystąpić przyrost masy ciała. Niskie ciśnienie krwi jest możliwym działaniem sercowo-naczyniowym. Często zgłaszane są niewyraźne widzenie i zaparcia. U niektórych osób występują objawy pozapiramidowe, takie jak sztywność mięśni. Mogą pojawić się wysypki skórne i wrażliwość na światło słoneczne. Rzadko obserwowano zmiany rytmu serca.