Το floxin είναι ένα συνθετικό αντιβιοτικό φθοροκινολόνης σχεδιασμένο για συστηματική αντιβακτηριδιακή θεραπεία. Ενδείκνυται για λοιμώξεις που περιλαμβάνουν το αναπνευστικό σύστημα του ουροποιητικού και τους μαλακούς ιστούς. Το φάρμακο λειτουργεί αναστέλλοντας βακτηριακό τύπο ii τοποϊσομεράσες dna γυράση και τοποϊσομεράση iv. Αυτή η αναστολή αποτρέπει την υπερπηξία και την αποβολή του DNA κατά τη διάρκεια της αντιγραφής που οδηγεί σε βακτηριακό θάνατο κυττάρων. Μετά την από του στόματος χορήγηση το Floxin απορροφάται ταχέως και κατανέμεται ευρέως στα τμήματα των ιστών. Η ένωση υφίσταται ελάχιστο ηπατικό μεταβολισμό και αποβάλλεται κυρίως αμετάβλητη στα ούρα. Η βακτηριοκτόνος δράση του προκύπτει από συσσώρευση βλάβης του DNA που κατακλύζει τους μηχανισμούς επισκευής σε ευπαθείς οργανισμούς.

Το floxin είναι ένα αντιβιοτικό φθοριωμένης κινολόνης που συνταγογραφείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων. Ο θεραπευτικός της ρόλος είναι η εξάλειψη των παθογόνων που προκαλούν ασθένειες. Το φάρμακο συνδέεται με βακτηριακό DNA γυράση και τοποϊσομεράση iv ένζυμα. Αυτή η δέσμευση εμποδίζει τα ένζυμα από την ανακούφιση dna supercoiling που απαιτούνται για την αντιγραφή. Ως αποτέλεσμα, τα βακτηριακά κύτταρα δεν μπορούν να αντιγράψουν το DNA τους και να πεθάνουν. Η αναστολή αυτών των ενζύμων επηρεάζει επιλεκτικά τα βακτήρια, ενώ ταυτόχρονα διαφυλάσσει τα ανθρώπινα κύτταρα. Η συνδυασμένη δράση καθιστά το Floxin αποτελεσματικό αντιβακτηριακό παράγοντα.

Το floxin μπορεί να προκαλέσει ναυτία σε μερικούς ασθενείς. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διάρροια. Μερικοί χρήστες βιώνουν κοιλιακή δυσφορία. Οι πονοκέφαλοι αναφέρονται περιστασιακά. Ζάλη ή ζάλη μπορεί να εμφανισθή. Δερματικές αντιδράσεις όπως εξάνθημα είναι όχι συχνές αλλά πιθανές. Κόπωση ή γενική αδυναμία μπορεί να παρατηρηθεί.

Η φλοξίνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές όπως ναυτία και διάρροια. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε επιδράσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος συμπεριλαμβανομένης της ζάλης και του κεφαλαλγίας. Μερικοί χρήστες εμφανίζουν δερματικές αντιδράσεις όπως εξάνθημα ή κνησμό. Έχει αναφερθεί φωτοευαισθησία στο ηλιακό φως σε ορισμένα άτομα. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί περιστασιακά να επηρεάσει τη λειτουργία των τενόντων με αποτέλεσμα πόνο ή δυσκαμψία. Σε σπάνιες περιπτώσεις έχουν παρατηρηθεί αλλοιώσεις στην αντίληψη της γεύσης. Οι αυξήσεις των ηπατικών ενζύμων παρατηρούνται σπάνια σε κλινικές μελέτες.