Το Clozaril είναι ένα άτυπο αντιψυχωτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της ανθεκτικής στη θεραπεία σχιζοφρένειας. Η φαρμακολογία του περιλαμβάνει εκλεκτικό ανταγωνισμό των υποδοχέων της ντοπαμίνης d2 στη μεσολιμβική οδό και των υποδοχέων της σεροτονίνης 5ht2a στον φλοιό. Αυτό το προφίλ των υποδοχέων μειώνει τα ψυχωτικά συμπτώματα ενώ ελαχιστοποιεί τις εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με τα τυπικά αντιψυχωσικά. Το φάρμακο μεταβολίζεται στο ήπαρ από τα ένζυμα του κυτοχρώματος και αποβάλλεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης. Ο δραστικός μεταβολίτης του το οξείδιο της κλοζαπίνης συμβάλλει στη παρατεταμένη θεραπευτική δράση που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια των εβδομάδων. Θεραπευτικά το Clozaril βοηθά στον έλεγχο των ψευδαισθήσεων και της διαταραχής της σκέψης σε ασθενείς που δεν έχουν ανταποκριθεί σε άλλα φάρμακα. Το φάρμακο μειώνει επίσης τον κίνδυνο αυτοκτονίας σε ασθενείς με σχιζοφρένεια σταθεροποιώντας τη διάθεση και τη γνωστοποίησή του. Συνολικά το Clozaril δρα διαμορφώνοντας τον νευροδιαβιβαστή σηματοδοτώντας για να αποκαταστήσει την ισορροπία στα εγκεφαλικά κυκλώματα που εμπλέκονται στην ψύχωση.

Το Clozaril συνταγογραφείται για τη διαχείριση της ανθεκτικής στη θεραπεία σχιζοφρένειας μειώνοντας τα ψυχωτικά συμπτώματα όπως οι ψευδαισθήσεις και οι ψευδαισθήσεις. Το φάρμακο λειτουργεί ως άτυπο αντιψυχωτικό που εμποδίζει τους υποδοχείς της ντοπαμίνης δ2 σε συγκεκριμένες εγκεφαλικές οδούς. Με τον ανταγωνισμό αυτών των υποδοχέων μειώνει την υπερβολική δράση της ντοπαμίνης που συνδέεται με ψυχωτικά επεισόδια. Το Clozaril ρυθμίζει επίσης τη νευρομετάδοση σεροτονίνης, η οποία συμβάλλει στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και του διακριτού προφίλ παρενέργειας. Η μοναδική ικανότητά του να μειώνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας σε ασθενείς με σχιζοφρένεια συνδέεται με τις επιδράσεις της στις οδούς με μεσολάβηση Nmda- υποδοχέα και τη συνολική ρύθμιση της ντοπαμίνης. Η δράση του σε πολλαπλά συστήματα νευροδιαβιβαστών βοηθά στην αποκατάσταση ενός πιο ισορροπημένου χημικού περιβάλλοντος στον εγκέφαλο. Αυτή η ισορροπημένη αποκατάσταση υποστηρίζει τη σταθερότητα της διάθεσης και μειώνει τη σοβαρότητα των ψυχωτικών εκδηλώσεων.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες συχνά περιλαμβάνουν ήπια κεφαλαλγία και περιστασιακή ναυτία. Μερικοί άνθρωποι επίσης παρατηρούν προσωρινή κόπωση που συνήθως επιλύεται γρήγορα. Ξηροστομία ή μια μικρή αλλαγή στη γεύση μπορεί να συμβεί σε ένα μικρό αριθμό χρηστών. Ήπια ζάλη μπορεί να εμφανιστεί, ειδικά όταν σηκώνεται γρήγορα. Δερματικές αντιδράσεις όπως ένα σύντομο εξάνθημα ή κνησμός είναι δυνατόν, αλλά συνήθως βραχύβια. Πνευστική δυσφορία όπως χαλαρά κόπρανα ή κοιλιακές κράμπες αναφέρεται περιστασιακά. Αυτές οι επιδράσεις είναι γενικά παροδικές και τείνουν να βελτιώνονται με τη συνέχιση της χρήσης. Συνολικά το πρότυπο των συμπτωμάτων είναι προβλέψιμο και δεν απαιτεί ιατρική παρέμβαση εκτός εάν η σοβαρότητα αυξάνεται.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες πολλών φαρμάκων περιλαμβάνουν ήπια κεφαλαλγία, ξηροστομία και ζάλη. Μερικοί άνθρωποι επίσης εμφανίζουν προσωρινή ναυτία ή κόπωση μετά την έναρξη της θεραπείας. Τα συμπτώματα αυτά είναι συνήθως βραχύβια και τείνουν να βελτιώνονται με τη συνεχή χρήση. Σε κλινικές μελέτες, εμφανίζονται σε περίπου 10 με 20 τοις εκατό των ασθενών. Η ατομική παραλλαγή σημαίνει ότι δεν θα βιώσουν όλοι τις ίδιες αντιδράσεις. Η κατανόηση αυτών των δυνατοτήτων βοηθά τα άτομα να παρακολουθούν τη δική τους αντίδραση χωρίς περιττή ανησυχία.