Tofranil is een merknaam voor het tricyclische antidepressivum imipramine. Het wordt voorgeschreven om symptomen van depressieve stoornis te verlichten. Het geneesmiddel functioneert door de heropname van norepinefrine en serotonine in het centrale zenuwstelsel te remmen. Deze actie verhoogt de concentratie van deze neurotransmitters beschikbaar voor signalering. De verbeterde neurotransmitter beschikbaarheid wordt verondersteld te verbeteren stemming regulering in de tijd. Klinische effecten ontstaan meestal na meerdere weken consistent gebruik. Het geneesmiddel wordt oraal toegediend in tabletvorm onder medisch toezicht.

Tofranil is de merknaam voor imipramine, een tricyclische antidepressiva die voornamelijk worden gebruikt voor de behandeling van depressieve stoornissen en bepaalde angststoornissen. De farmacologische werking omvat de remming van norepinefrine en serotonineheropname, waardoor de beschikbaarheid van deze neurotransmitters in de hersenen toeneemt. Door het blokkeren van de serotonine transporter en norepinefrine transporter, Tofranil verbetert de stemming regulering en vermindert symptomen van depressie. De medicatie vertoont ook antagonistische activiteit bij verschillende histamine h1 en cholinerge receptoren, wat bijdraagt aan het kalmerende en neveneffect profiel. Na verloop van tijd leidt chronisch gebruik tot down-regulatie van de receptor en adaptieve veranderingen die helpen therapeutische voordelen te behouden ondanks de aanhoudende blokkade van heropnamemechanismen. Deze gecombineerde effecten veroorzaken een geleidelijke verbetering van de depressieve symptomen door modulatie van monoaminerge routes.

De meest voorkomende bijwerkingen van veel medicijnen zijn lichte vermoeidheid en af en toe hoofdpijn. Sommige personen kunnen tijdelijk gastro-intestinale ongemak zoals misselijkheid of indigestie ervaren. Duizeligheid en licht gevoel in het hoofd worden vaak gemeld tijdens de eerste aanpassingsperiode. Huidreacties zoals lichte huiduitslag of jeuk kunnen optreden zonder ernstige gevolgen. Slaapstoornissen zoals moeite met in slaap vallen of veranderde slaappatronen worden vaak opgemerkt. Tijdens de behandeling kunnen veranderingen in smaak of mild metaalgevoel worden waargenomen. De meeste van deze effecten zijn van voorbijgaande aard en verdwijnen meestal zonder tussenkomst.

Hoofdpijn wordt vaak gemeld als een veel voorkomende bijwerking van vele behandelingen. Misselijkheid komt vaak voor vooral wanneer een geneesmiddel wordt ingenomen op een lege maag. Vermoeidheid kan worden ervaren als het lichaam zich aanpast aan nieuwe therapie. Duizeligheid kan optreden, vooral tijdens de eerste dagen van de behandeling. Droge mond wordt opgemerkt bij veel patiënten omdat de medicatie invloed heeft op speekselklieren. Milde huiduitslag ontwikkelt zich soms maar verdwijnt meestal zonder interventie. Soms kan zweten toenemen, als gevolg van veranderingen in de circulatie. Bij sommige individuen worden voorbijgaande veranderingen in de smaakperceptie waargenomen.