Erytromycine is een macrolide antibioticum dat afkomstig is van de bodembacteriestreptogene erythreus. Het wordt voorgeschreven om verschillende bacteriële infecties te behandelen door de eiwitsynthese in gevoelige organismen te remmen. Het geneesmiddel bindt aan de 50s ribosomale subeenheid ter voorkoming van translocatie van de peptideketen tijdens de vertaling. Deze interactie blokkeert de beweging van trna en stopt de rekfase van bacteriële eiwitproductie. Hierdoor kunnen bacteriën essentiële eiwitten niet synthetiseren die leiden tot groeistilstand en celdood. Het bacteriostatische effect is het meest uitgesproken tegen gram positief en sommige gram negatieve soorten. De therapeutische werking van erytromycine is dus het gevolg van directe remming van de ribosomale functie in de doelmicrobe.

Erytromycine is een macrolide antibioticum dat de bacteriële eiwitsynthese remt door binding aan de 50s ribosomale subeenheid. Het farmacokinetische profiel wordt gekenmerkt door een goede orale biologische beschikbaarheid en distributie in weefsels zoals de luchtwegen en de huid. Het geneesmiddel wordt voornamelijk gemetaboliseerd door het leverenzym cyp3a4 wat leidt tot variabele plasmaconcentraties. Therapeutisch wordt het gebruikt voor de behandeling van een reeks bacteriële infecties, waaronder respiratoire dermatologische en seksueel overdraagbare ziekten. Het werkingsmechanisme omvat de vorming van een omkeerbaar complex dat de translocatiestap van eiwitrek blokkeert waardoor bacteriële groei wordt gestopt. Deze remming beïnvloedt selectief gevoelige organismen terwijl de menselijke ribosomen worden bespaard vanwege structurele verschillen. Erytromycine bezit ook ontstekingsremmende eigenschappen die de immuunrespons van de gastheer in bepaalde klinische situaties kunnen moduleren. Over het algemeen zijn de farmacodynamische effecten het gevolg van zowel directe antibacteriële activiteit als indirecte modulatie van gastinflammatoire routes.

Erytromycine is een antibioticum dat verschillende lichaamssystemen kan beïnvloeden. Vaak voorkomende bijwerkingen zijn maagklachten misselijkheid en diarree. Sommige mensen kunnen huiduitslag jeuk of milde koorts ervaren. Minder frequente effecten houden veranderingen in leverenzymspiegels en smaakstoornissen in. In zeldzame gevallen kan de medicatie een abnormaal hartritme of ernstige allergische reactie veroorzaken. Het geneesmiddel kan interageren met andere geneesmiddelen die de cardiale geleiding beïnvloeden. Patiënten merken vaak een metaalsmaak die meestal verdwijnt na de behandeling eindigt. Deze reacties zijn over het algemeen mild en behoeven niet te worden gestaakt tenzij de symptomen ernstig worden.

Erytromycine kan bij sommige patiënten buikpijn en diarree veroorzaken. Af en toe misselijkheid en braken zijn ook gemeld. Huidreacties zoals huiduitslag of jeuk kunnen optreden als een allergische reactie. Zelden kan het geneesmiddel de leverfunctie beïnvloeden en leiden tot verhoogde enzymspiegels. Het kan ook het qt interval van het hartritme verlengen bij gevoelige personen. Gelijktijdig gebruik met bepaalde andere geneesmiddelen kan het risico op bijwerkingen verhogen.