Bupropion is een atypisch antidepressivum en het stoppen met roken hulpmiddel dat functioneert als een norepinefrine-dopamine heropnameremmer. Het verhoogt de beschikbaarheid van norepinefrine en dopamine in de hersenen, waardoor effecten ontstaan die de stemming kunnen verbeteren en nicotineonttrekking kunnen verminderen. Het geneesmiddel wordt ook voorgeschreven voor seizoengebonden affectieve stoornis en voor depressie geassocieerd met bipolaire stoornis bij gebruik voorzichtig. Zijn therapeutische werking treedt op door het blokkeren van de heropname van deze monoamine neurotransmitters waardoor hun signaal in specifieke hersencircuits wordt verbeterd. De aanhoudende stijging van norepinefrine en dopamine wordt verondersteld de oorzaak te zijn van de vermindering van depressieve symptomen en het verlangen naar sigaretten. Omdat het geen invloed heeft op serotonine of gabareceptoren, verschilt het bijwerkingenprofiel van vele andere antidepressiva. Klinische studies hebben aangetoond dat het geneesmiddel kan bereiken onthoudingspercentages vergelijkbaar met nicotine vervangende therapie bij patiënten gemotiveerd om te stoppen met roken.

Bupropion is een recept medicatie geclassificeerd als een atypisch antidepressivum en roken stoppen hulp. Zijn primaire therapeutische rol houdt in dat de beschikbaarheid van norepinefrine en dopamine in de hersenen wordt verhoogd. Het geneesmiddel functioneert als een norepinefrine dopamine heropnameremmer die de transporteiwitten voor deze neurotransmitters blokkeert. Door het verminderen van heropname verlengt de medicatie de signalering van norepinefrine en dopamine tussen neuronen. Deze verbeterde neurotransmissie draagt bij tot verbeterde stemmingsregulering en verminderde nicotine hunkeren. De verhoogde dopamine-activiteit helpt ook beloningstrajecten te moduleren die betrokken zijn bij verslavend gedrag. Farmacologisch gezien vertoont de verbinding een mild antagonisme bij nicotinezuur-acetylcholinereceptoren, hetgeen het gebruik ervan bij het stoppen met roken verder ondersteunt. Over het algemeen is het werkingsmechanisme van de medicatie afhankelijk van het stimuleren van monoamine neurotransmissie om zijn klinische effecten te bereiken.

De meest voorkomende bijwerkingen zijn vaak lichte vermoeidheid en af en toe hoofdpijn. Sommige mensen kunnen last krijgen van tijdelijke misselijkheid of licht gevoel in het hoofd na de behandeling. Een klein aantal personen meldt korte duizeligheid die snel verdwijnt. In veel gevallen zijn deze effecten van korte duur en vereisen geen interventie. Monitoring op aanhoudende symptomen is onderdeel van routine observaties. Over het algemeen blijft het voorkomen van ernstige complicaties laag.

Hoofdpijn wordt vaak gemeld als bijwerking. Vermoeidheid gaat vaak gepaard met behandeling. Misselijkheid kan optreden zonder waarschuwing. Bij sommige patiënten wordt diarree waargenomen. Duizeligheid kan de balans tijdelijk beïnvloeden. Droge mond is een veel voorkomende klacht. Moeilijk slapen kan worden ervaren. Milde huiduitslag kan zelden voorkomen.