Tolwaptan jest lekiem należącym do grupy leków zwanych antagonistami receptora wazopresyny. Lek stosuje się w leczeniu hiponatremii poprzez blokowanie działania hormonu antydiuretycznego w nerkach. Lek selektywnie blokuje receptory v2 na komórkach kanalikowych w kanalikach nerkowych. Zapobieganie ponownemu wchłanianiu wody sprzyja wydalaniu nadmiaru płynów i pomaga zwiększyć stężenie sodu w surowicy. Substancja czynna zwiększa wydalanie moczu bez powodowania znaczących zaburzeń elektrolitowych. Działanie to zmniejsza ryzyko obrzęku mózgu i poprawia objawy związane z zatrzymaniem wody. Selektywna blokada receptorów v2 prowadzi do kontrolowanej odpowiedzi moczopędnej, która jest ukierunkowana na równowagę wody. Klinicznie lek obniża osmolalność surowicy przy zachowaniu stabilnej objętości osocza.

Tolwaptan jest lekiem należącym do grupy leków znanych jako antagoniści receptora wazopresyny. Przepisuje się go do leczenia takich stanów, jak hiponatremia, pomagając nerkom wydalać nadmiar wody. Lek działa poprzez blokowanie receptorów v2 w kanałach zbierających nerki. Blokada ta zapobiega działaniu wazopresyny, która zwykle sprzyja reabsorpcji wody. W rezultacie organizm wytwarza więcej rozcieńczonego moczu i poziom sodu we krwi wzrasta w kierunku normy. Ogólnym skutkiem jest skorygowanie niskiego stężenia sodu bez powodowania gwałtownych zmian równowagi płynów.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy i nudności. U niektórych pacjentów występuje również łagodne podrażnienie skóry lub świąd. Może wystąpić dyskomfort żołądkowo- jelitowy, taki jak ból brzucha lub biegunka. W wielu przypadkach występuje ospałość lub zmęczenie. Sporadycznie obserwowano zmiany w postrzeganiu smaku. Łagodne bóle głowy i bóle mięśni są również częste. Objawy te są zwykle przemijające i ustępują bez interwencji.

Najczęstsze działania niepożądane związane z wieloma lekami to łagodne rozstrój żołądka, ból głowy, i zmęczenie. U niektórych osób mogą wystąpić przejściowe zawroty głowy lub łagodne nudności. Mniej częste reakcje mogą obejmować wysypkę skórną lub łagodny świąd. W większości przypadków skutki te są krótkotrwałe i rozwiązują się samodzielnie. Czynniki takie jak dawka, indywidualna wrażliwość i inne warunki zdrowotne mogą wpływać na częstość występowania tych reakcji. Objawy monitorowania mogą wyjaśniać wzór reakcji.