Kwetiapina jest sklasyfikowana jako nietypowy lek przeciwpsychotyczny, który działa poprzez modulowanie aktywności neuroprzekaźników w mózgu. Jego głównym celem terapeutycznym jest leczenie objawów psychozy, takich jak urojenia i omamy w schizofrenii. Przepisuje się również stabilizację epizodów nastroju w chorobie afektywnej dwubiegunowej i, zarówno w fazie maniakalnej, jak i depresji. Lek wywiera działanie farmakologiczne poprzez antagonizowanie receptorów dopaminy d2 i serotoniny 5- ht2a. Antagonizm w tych receptorach prowadzi do zmniejszenia neurotransmisji pobudzającej w szlakach korowych i podkorowych. Profil ten powoduje zmniejszenie częstości wypalania neuronów, które są związane z objawami psychotycznymi i nastrojami. Dodatkowa aktywność w receptorach histaminowych h1 i α- adrenergicznych wpływa na jego właściwości uspokajające, które mogą pomóc w zasypianiu u pacjentów z pobudzeniem. Ogólnie mechanizm leczenia polega na równowadze blokady dopaminergicznej i modulacji serotoninergicznej, która powoduje zarówno przeciwpsychotyczne i mood- stabilizujące wyniki.

Kwetiapina jest nietypowym lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym głównie w leczeniu objawów schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej. Działa on poprzez modulowanie aktywności kilku receptorów neuroprzekaźników, w tym dopaminy d2 i receptorów serotoninowych 5- ht2a, co pomaga regulować nastrój i percepcję. Lek blokuje również receptory histaminowe h1, przyczyniając się do działania uspokajającego i czyniąc go użytecznym w leczeniu pobudzenia. Kwetiapiny powinowactwo do receptorów α- adrenergicznych powoduje działanie przeciwhistaminowe i przeciwadrenergiczne, które może obniżyć ciśnienie krwi i poprawić jakość snu. Wpływając na szlaki serotoninergiczne, zwiększa on stabilność emocjonalną i zmniejsza intensywność epizodów maniakalnych. Farmakokinetyka leku pozwala na podawanie raz na dobę, przy stałym stężeniu w osoczu osiąganym po kilku dniach leczenia. Badania kliniczne wykazały, że lek może zmniejszać objawy psychotyczne, takie jak omamy i urojenia, a także zmniejszać częstość zmian nastroju u pacjentów z chorobą dwubiegunową. Ogólnie, podwójny antagonizm kwetiapiny wobec receptorów dopaminowych i serotoninowych, w połączeniu z jego właściwościami przeciwhistaminowymi, stanowi podstawę jego roli terapeutycznej w stabilizowaniu nastroju i kontrolowaniu cech psychotycznych.

Kwetiapina może powodować senność i zmęczenie u niektórych pacjentów. Może to prowadzić do zawrotów głowy lub pustki w głowie, zwłaszcza gdy szybko stoi. Zwiększenie masy ciała jest zgłaszane jako częste działanie niepożądane. U niektórych osób obserwowano zwiększenie stężenia cukru we krwi. U niektórych osób występują zaparcia, suchość w ustach lub niewyraźne widzenie. Rzadko lek może wpływać na rytm serca lub powodować nieregularne bicie serca. Mogą wystąpić zmiany psychologiczne, takie jak wahania nastroju lub drażliwość. Działania te są na ogół łagodne do umiarkowanych i często ustępują podczas dalszego stosowania.

Kwetiapina może powodować senność lub uspokojenie, które mogą wpływać na codzienne czynności. U niektórych osób, stojąc szybko, występują zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie. Zwiększenie masy ciała jest zgłaszane przez wielu pacjentów stosujących lek. Zmiany stężenia cukru we krwi mogą mieć wpływ na zdrowie metaboliczne. Suchość w ustach i zaparcia są częstymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego. Rzadko obserwowano nieregularny rytm serca lub kołatanie serca. Podczas leczenia może wystąpić ból głowy i niewyraźne widzenie. Emocjonalne mrugnięcie lub ograniczona motywacja są odnotowywane w niewielkiej części użytkowników.