Leukeran jest syntetycznym środkiem alkilującym stosowanym w chemioterapii doustnej, który działa poprzez dodanie grup łączących się z DNA. Aktywny metabolit chlorambucylu przenika do komórek i reaguje z podstawami guaninowymi, aby zapobiec dokładnej replikacji DNA. Interferencja ta powstrzymuje postęp cyklu komórkowego w szybko dzielących się komórkach złośliwych. Uszkodzenie DNA powoduje apoptozę i zmniejsza populację nieprawidłowych komórek krwi. Klinicznie lek jest stosowany w leczeniu niektórych białaczek i chłoniaków poprzez hamowanie niekontrolowanego wzrostu komórek. Jego działanie terapeutyczne wynika z długotrwałego łączenia DNA, co ostatecznie prowadzi do śmierci komórek nowotworowych.

Leukeran jest lekiem chemioterapeutycznym sklasyfikowanym jako środek alkilujący. Jego aktywnym składnikiem jest chlorambucyl, który działa przez alkilację DNA w komórkach złośliwych. Ta modyfikacja chemiczna zapobiega replikacji DNA i powoduje apoptozę w szybko dzielących się komórkach nowotworowych. Lek jest podawany doustnie i wchłaniany do krwiobiegu, gdzie dociera do tkanek docelowych. Raz wewnątrz komórek Leukeran oddziałuje z miejsc nukleofilnych na DNA, tworząc kowalencyjne połączenia krzyżowe, które zakłócają replikację. Wynikające z tego uszkodzenia DNA zaburza zdolność komórek nowotworowych do naprawy ich materiału genetycznego prowadzącego do śmierci komórek. Klinicznie Leukeran jest stosowany w leczeniu niektórych chłoniaków i przewlekłej białaczki limfocytowej.

Leukeran może powodować nudności i wymioty u wielu pacjentów. Może również prowadzić do biegunki i zmniejszonego apetytu. U niektórych osób występują owrzodzenia jamy ustnej lub zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Lek często powoduje zmniejszenie liczby krwinek, w tym niedokrwistość i leukopenia. Działania te mogą zwiększać ryzyko zakażeń i zmęczenia. Większość działań niepożądanych zależy od dawki i jest monitorowana przez służby zdrowia.

Leukeran może powodować nudności u niektórych pacjentów. Zmęczenie może być częstym działaniem niepożądanym. Podczas leczenia często obserwuje się zmiany liczby krwinek. Utrata apetytu czasami towarzyszy terapii. W trakcie leczenia mogą wystąpić owrzodzenia jamy ustnej. Zmiany skórne, takie jak wysypka, mogą pojawić się sporadycznie. Niektóre osoby doświadczają tymczasowego rozrzedzenia włosów. Większość działań niepożądanych jest łagodna i z czasem często ustępuje.