Iwermektyna jest szerokim spektrum leków przeciwpasożytniczych pochodzących ze sfermentowanych bakterii glebowych. Lek stosuje się głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez nicienie i stawonogi zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Lek działa poprzez wiązanie się ze specyficznymi kanałami chlorkowymi o profilu glutaminowym w układzie nerwowym pasożytów. Wiązanie to zwiększa napływ jonów chlorkowych prowadzący do hiperpolaryzacji i paraliżu organizmu docelowego. U ssaków te same kanały nie są znacząco dotknięte ze względu na różnice w strukturze kanału i rozmieszczeniu. Wynikający z tego paraliż uniemożliwia pasożytowi karmienie i poruszanie się, co ostatecznie prowadzi do jego śmierci. Farmakodynamicznie związek jest metabolizowany powoli i wydalany głównie przez odchody przez kilka dni.

Ivermektyna jest lekiem przeciwpasożytniczym stosowanym w leczeniu zakażeń pasożytami. Lek działa poprzez wiązanie się z kanałami chlorkowymi o profilu glutaminowym w układzie nerwowym pasożytów. Wiązanie to zwiększa napływ jonów chlorkowych, prowadząc do paraliżu i śmierci robaków. Selektywne powinowactwo do kanałów pasożytów powoduje minimalny wpływ na tkanki gospodarza w dawkach terapeutycznych. Iwermektyna jest wchłaniana doustnie i szeroko rozprowadzana, osiągając skuteczne stężenia w jelitach i tkankach, w których występują pasożyty. Jego długi okres półtrwania zapewnia długotrwałą obecność w organizmie, umożliwiając skuteczną eliminację pasożytów z czasem. Kombinacja silnego wiązania docelowego, selektywnego działania oraz dostępności ogólnoustrojowej stanowi podstawę jego skuteczności terapeutycznej przeciwko chorobom pasożytniczym.

U niektórych osób po przyjęciu leku Ivermectin występuje łagodne zaburzenie żołądka. Mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie, zwłaszcza w przypadku szybkiego wstawania. Mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak świąd lub wysypka. Ból głowy występuje u niewielkiej liczby pacjentów. Sporadycznie obserwuje się zmęczenie lub nietypowe zmęczenie. Objawy te są zwykle przemijające i ustępują bez specjalnego leczenia.

Iwermektyna może powodować biegunkę u niektórych pacjentów. U pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy jako działanie niepożądane. Niektórzy zgłaszają nudności po przyjęciu leku. Bóle głowy są często zgłaszanym działaniem niepożądanym. Podczas leczenia może wystąpić zmęczenie. Wysypki skórne mogą rozwinąć się w odpowiedzi na lek. W niektórych przypadkach może wystąpić łagodne swędzenie. Dyskomfort brzucha jest kolejnym możliwym działaniem niepożądanym.