Chloramfenikol jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, który może hamować syntezę białek bakteryjnych. W przypadku potwierdzenia wrażliwości lek podaje się ogólnie w leczeniu ciężkich zakażeń. Lek dostaje się do komórek docelowych i wiąże się z podjednostką rybosomalną 50. To wiązanie zapobiega tworzeniu się wiązania peptydowego i hamuje wydłużenie łańcucha polipeptydowego. W rezultacie rybosoma nie może przetłumaczyć rny posłańca na funkcjonalne białka. Hamowanie prowadzi do działania bakteriostatycznego na wiele organizmów tlenowych i beztlenowych. Związek jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie przez nerki. Jego profil farmakokinetyczny obejmuje ograniczoną dystrybucję w tkankach i możliwość kumulacji podczas długotrwałego stosowania.

Chloramfenikol jest lekiem przeciwbakteryjnym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Działa poprzez blokowanie procesu syntezy białek w bakteriach, zapobiegając ich rozwojowi i namnażaniu. Lek wiąże się z 50-tą podjednostką rybosomalną rybosomów bakteryjnych, które są odpowiedzialne za łączenie białek. Wiązanie to zakłóca tworzenie się wiązania peptydowego, zatrzymując tłumaczenie instrukcji genetycznych bakterii na białka. Chloramfenikol jest skuteczny przeciwko szerokiemu spektrum bakterii gram- dodatnich i gram- ujemnych. Zdolność do penetracji wielu tkanek pozwala na dotarcie do zakażeń w miejscach takich jak drogi oddechowe i skóra. Lek jest zwykle podawany doustnie, dożylnie lub miejscowo w zależności od miejsca zakażenia. Hamując produkcję białek bakteryjnych, nie wpływając w znaczącym stopniu na komórki ludzkie, chloramfenikol usuwa zakażenie i przywraca prawidłową czynność.

Chloramfenikol może powodować zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do niedokrwistości lub niskiej liczby krwinek. Może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności lub biegunka. U niektórych pacjentów występują reakcje skórne, takie jak wysypka lub świąd. Rzadko lek może powodować ciężkie reakcje alergiczne lub uszkodzenie wątroby. Ryzyko dyskrazji krwi jest większe u osób z istniejącymi wcześniej zaburzeniami kości. Długotrwałe stosowanie może zwiększyć ryzyko rozwoju opornych zakażeń.

U niektórych pacjentów chloramfenikol może powodować nudności. Utrata apetytu może również wystąpić jako reakcja przewodu pokarmowego. Wysypki skórne, w tym świąd i zaczerwienienie są częstym działaniem dermatologicznym. Obrzęk warg, języka lub twarzy może wskazywać na reakcję alergiczną. W rzadkich przypadkach zahamowanie czynności szpiku kostnego może prowadzić do zmniejszenia liczby krwinek. Użytkownicy leku zgłaszali zmiany smaku. Biegunka i skurcze brzucha mogą rozwijać się podczas leczenia. Większość działań niepożądanych jest łagodna i ustępuje po odstawieniu leku.