Η θειοριδαζίνη είναι ένα άτυπο αντιψυχωτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας. Λειτουργεί αγωνιζόμενοι υποδοχείς ντοπαμίνης d2, διαμορφώνοντας έτσι τη δράση των ντοπαμινεργικών οδών στον εγκέφαλο. Αυτός ο αποκλεισμός των υποδοχέων μειώνει την υπερβολική διέγερση των νευρικών κυκλωμάτων που προκαλούν ψυχωτικά συμπτώματα. Με τη μείωση αυτών των υπερδραστικών σημάτων, το φάρμακο μειώνει τις παραισθήσεις, τις ψευδαισθήσεις και τη διαταραγμένη σκέψη. Η θειοριδαζίνη επηρεάζει επίσης τη νευρομετάδοση σεροτονίνης, η οποία μπορεί να συμβάλει στη συνολική θεραπευτική της δράση. Η συνδυασμένη διαφοροποίηση των υποδοχέων της ντοπαμίνης και της σεροτονίνης βασίζεται στην ικανότητά της να ελέγχει ψυχωτικά επεισόδια.

Η θειοριδαζίνη είναι ένα παράγωγο της φαινοθειαζίνης που χρησιμοποιείται ως ένα τυπικό αντιψυχωτικό φάρμακο. συνταγογραφείται για τη διαχείριση των συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας και των συναφών ψυχωτικών διαταραχών. Το φάρμακο δρα εμποδίζοντας τους υποδοχείς ντοπαμίνης στον εγκέφαλο για να μειώσει την υπερβολική νευρική σηματοδότηση. Με ανταγωνισμό δ2 υποδοχείς βοηθά στη σταθεροποίηση της διάθεσης και τη μείωση των ψευδαισθήσεων. Η ανταγωνιστική του δράση στοχεύει επίσης σε άλλες οδούς νευροδιαβιβαστή, οι οποίες ενισχύουν τη θεραπευτική δράση. Το φάρμακο απορροφάται μετά την από του στόματος χορήγηση και φθάνει στις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μέσα σε λίγες ώρες. Ο μεταβολισμός εμφανίζεται κυρίως στο ήπαρ όπου μετατρέπεται σε ενεργούς και ανενεργούς μεταβολίτες. Αυτοί οι μεταβολίτες συμβάλλουν στην παρατεταμένη φαρμακολογική δράση που παρατηρείται κλινικά.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν περιλαμβάνουν ήπια κεφαλαλγία και προσωρινή έξαψη. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν σύντομη ζάλη που συνήθως υποχωρεί χωρίς παρέμβαση. Ναυτία ή δυσφορία του στομάχου μπορεί να συμβεί, αλλά τείνει να είναι βραχύβια. Δερματικές αντιδράσεις όπως ήπια φαγούρα ή ερυθρότητα μπορεί να εμφανιστούν στο σημείο εφαρμογής. Κόπωση ή ήπιοι μυϊκοί πόνοι έχουν παρατηρηθεί σε ένα μικρό ποσοστό των χρηστών. Αυτές οι επιδράσεις είναι γενικά αυτοπεριοριζόμενες και δεν απαιτούν ιατρική φροντίδα.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες πολλών θεραπειών είναι συνήθως ήπιες και βραχύβιες. Γαστρεντερική δυσφορία όπως ναυτία ή στομαχικές διαταραχές συμβαίνουν συχνά. Ο πονοκέφαλος είναι ένα άλλο συχνά αναφερόμενο σύμπτωμα. Κόπωση ή αίσθημα χαμηλής ενέργειας μπορεί να βιώσουν πολλοί χρήστες. Ζάλη ή ζάλη μπορεί να εμφανιστεί μετά από αρχικές δόσεις. Συχνά παρατηρούνται ήπιες δερματικές αντιδράσεις όπως κνησμός ή εξάνθημα. Αυτές οι επιδράσεις συνήθως μειώνονται καθώς το σώμα προσαρμόζεται στη θεραπεία. Γενικά είναι διαχειρίσιμα και συνήθως δεν απαιτούν ιατρική παρέμβαση.