Το Glucovance είναι ένα από του στόματος χορηγούμενο συνδυαστικό φάρμακο σταθερής δόσης για τη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Περιέχει γλιπιζίδη, μια σουλφονυλουρία που αυξάνει την έκκριση ινσουλίνης από τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος. Περιέχει επίσης μετφορμίνη, η οποία μειώνει την ηπατική παραγωγή γλυκόζης και βελτιώνει την ευαισθησία της περιφερικής ινσουλίνης. Συνεπώς, το φάρμακο δρα παρέχοντας τόσο διεγερτικό ινσουλίνης όσο και ευαισθητοποιητικό ινσουλίνης σε ένα δισκίο. Βοηθά στον έλεγχο της νηστείας και των μεταγευματικών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα χωρίς να απαιτούνται ξεχωριστές συνταγές. Η συνδυασμένη δράση μειώνει τις συνολικές συγκεντρώσεις γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης με την πάροδο του χρόνου. Δεν αντικαθιστά τη θεραπεία με ινσουλίνη και χρησιμοποιείται μαζί με διαιτητικά μέτρα και άσκηση.

Το Glucovance είναι συνταγογραφούμενο φάρμακο το οποίο έχει διατυπωθεί ως σταθερός συνδυασμός γλιπιζίδης και μετφορμίνης. Ενδείκνυται η βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, όταν η δίαιτα και η άσκηση από μόνη της είναι ανεπαρκείς. Η γλιπιζίδη διεγείρει τα παγκρεατικά βήτα κύτταρα να απελευθερώνουν ινσουλίνη δεσμεύοντας τους ευαίσθητους διαύλους καλίου της atp και κλείνοντάς τα. Η μετφορμίνη μειώνει την παραγωγή της ηπατικής γλυκόζης και ενισχύει την ευαισθησία της περιφερικής ινσουλίνης μέσω ενεργοποίησης της ενεργοποιημένης πρωτεϊνικής κινάσης με αμπέρ. Η αθροιστική δράση της αυξημένης έκκρισης ινσουλίνης και της μειωμένης ηπατικής γλυκονεογένεσης οδηγεί σε χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα νηστείας και μεταγευματικά. Το φάρμακο απορροφάται από το στόμα και φθάνει τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μέσα σε μία έως τρεις ώρες και αποβάλλεται κυρίως νεφρικά με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου πέντε ωρών. Μαζί οι παράγοντες παρέχουν συνεργιστικό γλυκαιμικό έλεγχο χωρίς να εξαρτώνται από την εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν συχνά ήπια ναυτία κεφαλαλγία και περιστασιακή ζάλη. Μερικοί αναφέρουν επίσης προσωρινή κόπωση ή μυϊκούς πόνους που συνήθως υποχωρούν χωρίς παρέμβαση. Γαστρεντερική δυσφορία όπως διάρροια ή κοιλιακές κράμπες μπορεί να συμβεί, αλλά είναι γενικά ήπια. Δερματικές αντιδράσεις όπως ήπια ερυθρότητα ή κνησμός είναι λιγότερο συχνές αλλά έχουν τεκμηριωθεί. Σπάνια μπορεί να παρατηρηθεί αίσθημα ζαλάδας κατά την αρχική περίοδο προσαρμογής. Τα περισσότερα από αυτά τα αποτελέσματα είναι βραχύβια και τείνουν να μειώνονται καθώς το σώμα προσαρμόζεται. Η ατομική διακύμανση επηρεάζει το πόσο έντονα εμφανίζονται αυτά τα συμπτώματα. Παρατηρώντας αυτά τα πρότυπα βοηθά τους χρήστες να κατανοήσουν τις τυπικές απαντήσεις χωρίς να παρακινήσει την ιατρική δράση.

Ο πονοκέφαλος είναι μία από τις πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σε πολλές προσεγγίσεις θεραπείας. Η ναυτία τείνει να εμφανίζεται ιδιαίτερα όταν η ουσία λαμβάνεται με άδειο στομάχι. Η ζάλη συχνά συνοδεύει ξαφνικές αλλαγές στη δοσολογία ή στο χρόνο. Η ξηροστομία μπορεί να αναπτυχθεί ως αποτέλεσμα μειωμένης έκκρισης σιέλου. Το δερματικό εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί ως απάντηση σε ευαισθησίες σε ορισμένα πρόσθετα. Η ήπια στομαχική διαταραχή είναι συχνή όταν η σύνθεση αλληλεπιδρά με τη γαστρική επένδυση. Προσωρινή μεταβολή της αίσθησης γεύσης μερικές φορές ακολουθεί κατάποση.