Η εσομεπραζόλη είναι αναστολέας αντλίας πρωτονίων που χρησιμοποιείται για τη μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος. Λειτουργεί με ανεπανόρθωτη δέσμευση στο ένζυμο h+-ατπάσης των βρεγματικών κυττάρων στην επένδυση του στομάχου. Η αναστολή αυτή εμποδίζει το τελικό στάδιο παραγωγής οξέος, μειώνοντας την ποσότητα του υδροχλωρικού οξέος που απελευθερώνεται. Η μειωμένη οξύτητα βοηθά στην επούλωση και πρόληψη των ελκών, της διαβρωτικής οισοφαγίτιδας και των συναφών καταστάσεων. Η εσομεπραζόλη χορηγείται από του στόματος και φθάνει στις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μέσα σε περίπου μία ώρα μετά την κατάποση. Η επίδραση του φαρμάκου διαρκεί αρκετές ώρες, παρέχοντας συνεχή καταστολή του οξέος όλη την ημέρα.

Η εσομεπραζόλη είναι ένας αναστολέας αντλίας πρωτονίων που μειώνει την παραγωγή στομαχικού οξέος. Λειτουργεί εμποδίζοντας το ένζυμο h+/k+ atpase στα γαστρικά βρεγματικά κύτταρα. Αυτή η αναστολή εμποδίζει το τελικό βήμα της έκκρισης οξέος. Ως αποτέλεσμα το περιβάλλον του στομάχου γίνεται λιγότερο οξύ. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία καταστάσεων όπως γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση νόσος και πεπτικό έλκος. Η θεραπευτική του δράση προέρχεται από την παρατεταμένη καταστολή της παραγωγής οξέος για αρκετές ημέρες. Η φαρμακοκινητική περιλαμβάνει ταχεία απορρόφηση και μετατροπή σε ενεργό μεταβολίτη σουλφινυλοσουλφιδίου. Η σωρευτική καταστολή του οξέος παρέχει το επιδιωκόμενο κλινικό όφελος.

Η εσομεπραζόλη μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο σε μερικούς ασθενείς. Μπορεί να οδηγήσει σε ήπια ναυτία ή κοιλιακή δυσφορία. Μερικά άτομα βιώνουν διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Ζάλη ή ζάλη έχει αναφερθεί σπάνια. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ορισμένων ελλείψεων θρεπτικών συστατικών. Προκαλεί περιστασιακά δερματικές αντιδράσεις όπως εξάνθημα ή κνησμό. Σπάνιες περιπτώσεις καταγμάτων των οστών έχουν συσχετιστεί με παρατεταμένη θεραπεία. Ο ανεξήγητος μυϊκός πόνος ή αδυναμία θα πρέπει να παρακολουθείται για τυχόν αλλαγές.

Κεφαλαλγία μπορεί να εμφανιστεί σε μερικούς ασθενείς που χρησιμοποιούν εσομεπραζόλη. Διάρροια μπορεί να αναπτυχθεί ως γαστρεντερική παρενέργεια. Μερικά άτομα βιώνουν ναυτία ή κοιλιακό πόνο μετά τη λήψη του φαρμάκου. Σπάνια έχει αναφερθεί ζάλη ή υπνηλία. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών όπως το μαγνήσιο ή η βιταμίνη b12. Τα κατάγματα των οστών έχουν συνδεθεί με υψηλές δόσεις και παρατεταμένες περιόδους θεραπείας. Δερματικές αντιδράσεις όπως εξάνθημα ή κνησμός είναι πιθανές, αλλά όχι συχνές.