Actos είναι το εμπορικό σήμα για την πιογλιταζόνη, ένα από του στόματος αντιδιαβητικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη βελτίωση του ελέγχου του σακχάρου σε άτομα με διαβήτη τύπου 2. Ανήκει στην κατηγορία των φαρμάκων θειαζολιδινεδιόνης που δρουν ως ευαισθητοποιητές ινσουλίνης. Με τη δέσμευση στον ενεργοποιημένο με υπεροξεισώματα υποδοχέα γάμμα των μυών, του λίπους και των ηπατικών κυττάρων, ενισχύει την απόκριση του σώματος στην ενδογενή ινσουλίνη. Αυτή η αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη προάγει την πρόσληψη γλυκόζης από το αίμα και μειώνει την παραγωγή γλυκόζης στο ήπαρ. Η μείωση των επιπέδων γλυκόζης νηστείας και μεταγευματικά βοηθά στη μείωση του συνολικού κινδύνου επιπλοκών που σχετίζονται με το διαβήτη. Επιπλέον, η πιογλιταζόνη μπορεί να βελτιώσει μέτρια τα προφίλ των λιπιδίων και το σωματικό βάρος όταν χρησιμοποιείται παράλληλα με τη δίαιτα και την άσκηση.

Το Actos είναι φάρμακο με συνταγή που ταξινομείται ως αντιδιαβητικός παράγοντας της θειαζολιδινεδιόνης. Πρωταρχικός θεραπευτικός της ρόλος είναι η βελτίωση του ελέγχου της γλυκόζης του αίματος σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Λειτουργεί ενεργοποιώντας τους υποδοχείς γάμμα, των μυών, του λίπους και των ηπατικών κυττάρων που ενεργοποιούνται από τον υπεροξεισωτή πολλαπλασιαστή. Η ενεργοποίηση αυτών των υποδοχέων αυξάνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και προάγει την πρόσληψη και τη χρήση της γλυκόζης. Το φάρμακο ενισχύει τη μεταγραφή των γονιδίων που εμπλέκονται στην οξείδωση λιπαρών οξέων και το μεταβολισμό της γλυκόζης. Αυτή η διπλή δράση μειώνει την κυκλοφορία της υπεργλυκαιμίας χωρίς να διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης. Κλινικά η φαρμακευτική αγωγή μειώνει τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης a1c και βελτιώνει μετρίως τα προφίλ των λιπιδίων μειώνοντας τα τριγλυκερίδια και αυξάνοντας τη λιποπρωτεϊνική χοληστερόλη υψηλής πυκνότητας. Συμβάλλει επίσης στη διατήρηση της παγκρεατικής β-κυτταρικής λειτουργίας μειώνοντας το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή.

Ο πονοκέφαλος είναι μια κοινή εμπειρία για πολλούς ανθρώπους. Ναυτία εμφανίζεται συχνά λίγο μετά τη χορήγηση. Κόπωση μπορεί να θεωρηθεί ως χαμηλή ενέργεια κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ζάλη μπορεί να εμφανιστεί ειδικά όταν στέκεται γρήγορα. Η ξηροστομία παρατηρείται συχνά σε κλινικές παρατηρήσεις. Οι μυϊκοί πόνοι μερικές φορές αναπτύσσονται χωρίς έντονη άσκηση. Απώλεια της όρεξης μπορεί να παρατηρηθεί σε ορισμένα άτομα. Ο ήπιος πυρετός καταγράφεται περιστασιακά ως απόκριση.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με πολλούς πάνω από τα αντιφάρμακα περιλαμβάνουν κεφαλαλγία, ναυτία και ήπια κόπωση. Ο πονοκέφαλος συχνά περιγράφεται ως ένας ανιαρός πόνος που κυμαίνεται από ήπια έως μέτρια ένταση. Ναυτία μπορεί να εμφανιστεί ως αίσθημα ναυτίας που μπορεί να ποικίλει σε σοβαρότητα. Η κόπωση εκδηλώνεται συχνά ως μια γενική αίσθηση κόπωσης που μπορεί να παραμείνει για αρκετές ώρες μετά τη χορήγηση. Μερικά άτομα βιώνουν ζάλη, που χαρακτηρίζεται από μια ελαφρά αίσθηση που μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία. Η ξηροστομία σημειώνεται όταν μειώνεται η σιελώδης ροή, οδηγώντας σε αίσθημα στοματικής κολλώδους. Δερματικά εξανθήματα εμφανίζονται ως κόκκινα, φαγούρα έμπλαστρα που είναι συνήθως εντοπισμένα και παροδικά. Οι μυϊκοί πόνοι μπορεί να αναφέρονται ως ήπια πληγή στα άκρα χωρίς να συνοδεύεται αδυναμία.